Bron: dutchnews.nl/
Een consortium onder leiding van het Nederlandse onderzoeksinstituut TNO is een nieuw project gestart om drijvende flexibele zonne-energiesystemen te bestuderen als onderdeel van een project om economisch levensvatbare offshore zonneparken te creëren.
De flexibele drijvende units zijn geplaatst in het Oostvoornse Meer, nabij het industriegebied Maasvlakte.
In de pilot, die loopt tot de zomer van 2022, wordt gekeken naar de energieopbrengst, het gedrag van de drijvende units bij golven en harde wind, de groei van organisch materiaal zoals algen en of ze economisch levensvatbaar zijn.
Zonne-energie op zee bestaat eigenlijk nog niet', zegt TNO-onderzoeks- en projectmanager Wim Soppe. Het is technisch een hele uitdaging om grote drijvende systemen met zonnepanelen op zee te installeren en tientallen jaren operationeel te houden.
Een probleem zijn de kosten van het materiaal dat wordt gebruikt voor zware, stijve drijvers. Het nieuwe concept vraagt volgens Soppe veel minder materiaal en we hebben dan ook goede hoop dat het een stuk goedkoper uit zal pakken.
De proef bestaat uit twee drijvers van zeven bij 13 meter met daarop 20 kWp aan zonnepanelen. Zowel de zonnepanelen als de drijvers zijn gemaakt van een door het consortium ontwikkeld flexibel materiaal. Hierdoor buigen de drijvers en panelen mee met de beweging van de golven en bieden ze minder weerstand.
Na afronding van dit project is de volgende stap het bouwen en installeren van een proefsysteem op de Noordzee, zegt TNO. Daarna hoopt het team dat ze tegen 2024 een commercieel systeem kunnen bouwen dat is gekoppeld aan een van de windparken die al offshore elektriciteit produceren en de ruimte tussen de turbines vullen.
Het onderzoek maakt deel uit van het door de overheid gesteunde project om zonne-energie op water te ontwikkelen.
